Geen Galoppade zonder vader en zoon Simons

Gepubliceerd op 30 juli 2019 09:03

Nick en Joop Simons zijn echte verenigingsmensen. © Gerard Vrakking

 

Joop (61) en Nick (37) Simons regelen alles tijdens de Gallopade in Heeten. Vader en zoon zijn de hele week in touw.

,,De bel moet je daar even ophalen’’, roept Joop Simons naar één van de vrijwilligers die een vraag stelt. Voor een gesprek hebben vader en zoon nauwelijks tijd. Ook al is alles in kannen en kruiken voor de Galoppade die zich dit jaar in Heeten afspeelt. ,,We vullen alleen de gaatjes nog”, reageert Nick met een knipoog. ,,En dat blijft de komende dagen zo.”

Voor het blote oog is de aankleding van het concours op Landgoed Groot Zwaaftink echter een plaatje. Royale bloemstukken bij de ingang, feestelijke tenten en parasols bij de bar en een strak geharkte rijbak naast een keurig omheind spring- en dressuurterrein. Hindernissen zijn fris geverfd. Paardentrailers krijgen een plekje in de afgezette weide.

Inschrijfgeld
De eersten komen intussen binnenrijden. Joop en Nick schuiven nog niet onrustig op hun stoel, sommige vrijwilligers wel. Tussen de laatste voorbereidingen door wordt Joop en Nick van alles gevraagd. ,,Ze zijn echt onmisbaar tijdens wedstrijden en een evenement zo groot als deze’’, weet bestuurslid Mijke Nijenkamp. ,,Als je iets niet weet dan is het ‘vraag Joop of Nick even’.’’

Vader en zoon Simons zijn al van jongs af aan betrokken bij de paardensport in Heeten. En net als velen in het dorp zaten ook zij op een paard voordat ze überhaupt konden lopen. ,,Ik lag tijdens wedstrijden in de kinderwagen tussen de hindernissen, is me verteld”, aldus Nick. ,,Op mijn zesde ging ik op ponyles. Ja en dan groei je verder totdat je op een paard kan.”

Bestuur
Datzelfde geldt ook voor Joop, wiens vader zadelmaker was. Dat ze allebei zo betrokken zijn bij de vereniging vinden ze heel normaal. ,,Als je ergens lid van bent moet je er ook voor zorgen dat de club blijft draaien”, vindt Joop. ,,We hebben allemaal in het bestuur gezeten. Ook mijn vrouw Wilhelmien. Ze was niet echt een paardenliefhebber, wel een echt verenigingsmens.’’

Wilhelmien overleed in 2015. Voor de mannen geen reden om te stoppen. Integendeel, alle vrije uurtjes steken ze in de paardensport. Met name het afgelopen half jaar, waarin begrotingen, commissies en mogelijkheden werden getoetst voor de Galoppade. Zelf het paard bestijgen zat er de afgelopen tijd niet meer in, laat staan meedoen aan de Galoppade. ,,O ja, het kriebelt wel’’, geeft Nick toe. ,,Maar meedoen is niks waard. Niet voor mezelf maar ook niet voor de rest van de mensen. Nee, dat komt een andere keer wel weer.’’

Joop staat op. Hij moet het scherm voor de uitslagen klaarzetten want over een uur begint de eerste wedstrijd. En voor Nick is het tijd om medewerkers te instrueren voor een zorgeloze Galoppade

 

Bron: De Stentor


«   »